اتانازی، که به انگلیسی به معنای "مرگ خوب" شناخته میشود، به روشی اشاره دارد که هدف آن به پایان رساندن زندگی افرادی است که با بیماریهای لاعلاج و شدیداً دردناک دست و پنجه نرم میکنند. این اصطلاح در واقع از ترکیب دو واژه یونانی به وجود آمده است: "Eu" که معنایش خوب است و "Thanatos" به معنی مرگ(1).
عمل اتانازی به طور کلی میتواند به دو گروه اصلی تقسیم شود:
اتانازی فعال و اتانازی منفعل. هر کدام از این نوعها ویژگیها و اصول خاص خود را دارند و در شرایط مختلف به کار میروند. انواع اتانازی به صورت جزئی و مفصل به شرح زیر است:
1. اتانازی فعال: در این نوع اتانازی، یک پزشک یا فرد دیگری بهطور مستقیم اقدام به انجام عمل کرده و نوعی ماده کشنده را به بدن بیمار تزریق میکند. این عمل منجر به تسریع در مرگ بیمار میشود. این فرآیند باید معمولاً تحت نظارت و کنترل پزشکی انجام گیرد تا از بروز هر گونه درد و رنج اضافی برای بیمار جلوگیری شود. به عبارتی دیگر، این نوع اتانازی معمولاً در شرایطی که بیمار از دردهای غیرقابل تحمل و رنجآور رنج میبرد، انجام میگیرد. هدف اصلی از اتانازی فعال این است که با یک اقدام متمرکز و حسابشده، رنج بیمار را کاهش داده و او را در شرایطی آرامتر از این دنیا جدا کند. این عمل میتواند موجب آرامش خاطر بیمار و خانوادهاش شود و او را در مسیری ملایمتر به سوی پایان عمر هدایت کند. بنابراین، این نوع اتانازی به مثابه یک گزینه انسانی و موجه در مقابل رنجهای عمیق و غیرقابل تحمل در نظر گرفته میشود.
دیدگاه خود را ثبت کنید