ملاصدرا در این اثر تلاش می‌کند میان عرفان اصیل اسلامی و جریان‌هایی که تنها ظاهری عرفانی دارند تفاوت قائل شود. او معتقد است عرفان حقیقی بر پایه معرفت الهی، تزکیه نفس و عمل به آموزه‌های دینی استوار است و هرگونه ادعای عرفان بدون این اصول فاقد اعتبار خواهد بود.
این کتاب از جمله آثار مهمی است که علاوه بر جنبه فلسفی، دارای ابعاد دارای ابعاد اخلاقی، اجتماعی و تربیتی نیز هست و خواننده را با معیارهای تشخیص عرفان حقیقی آشنا می‌کند.
دیدگاه خود را ثبت کنید