کتاب اوپانیشادها
درباره کتاب:
«اوپانیشادها: کتابهای حکمت» با ترجمهٔ پیام یزدانجو و مهدی جواهریان، برگردانی فارسی از بخشی از مهمترین متون حکمی و دینی هند باستان است؛ نوشتههایی که در پایان مجموعهٔ ودایی جای گرفتهاند و از سرچشمههای اصلی سنتهای فلسفی بعدی هند، بهویژه ودانته، به شمار میروند.
اوپانیشادها کتابی واحد با مؤلفی مشخص نیستند، بلکه مجموعهای از متون متعلق به دورهها و محیطهای فکری متفاوتاند که طی چند قرن شکل گرفتهاند. پرسشهای مطرحشده در این متون از آیین و مرگ تا حقیقت نفس، منشأ جهان و امکان رهایی امتداد مییابند. گذار از وداها به اوپانیشادها را میتوان، تا حدی، جابهجایی کانون توجه از مناسک بیرونی به پرسش دربارهٔ انسان و حقیقت هستی دانست. قربانی و آیین همچنان از پسزمینهٔ ودایی حذف نشدهاند، اما بسیاری از گفتوگوهای اوپانیشادی میپرسند پشت این صورتهای آشکار چه حقیقتی نهفته است.
بخش بزرگی از جذابیت اوپانیشادها به شکل بیان آنها بازمیگردد. با رسالهای فلسفی به معنای متعارف روبهرو نیستیم. آموزهها گاه در گفتوگوی استاد و شاگرد، گاه در مناظره، حکایت، تصویر شاعرانه، تمثیل یا پرسشی کوتاه ظاهر میشوند. در «بریهدآرنیکه» و «چاندوگیه»، بحث دربارهٔ خود و واقعیت میتواند ناگهان از توصیف جهان به پرسش دربارهٔ مرگ یا آگاهی برسد؛ «کنه» میپرسد چه نیرویی ذهن و حواس را به حرکت درمیآورد و «کته» مسئلهٔ مرگ را در قالب گفتوگوی ناچیکتا با خدای مرگ پیش میبرد. همین شکل ادبی سبب شده است اوپانیشادها در مرز دین، فلسفه و شعر باقی بمانند و ترجمهٔ آنها صرفاً مسئلهٔ یافتن برابرهای اصطلاحی نباشد.
فرمت: pdf
تعدادصفحات: 270
دیدگاه خود را ثبت کنید