** در این مطلب، تاریخچه مختصری از تمام کشورهای جهان تهیه و گردآوری شده است.
** بخش اول شامل 93 کشور به ترتیب حروف الفبا از “آذربایجان” تا “سنگال”
** حاوی 250 صفحه فایل پی دی اف و ورد
لیست کشورهای بخش اول:
آذربایجان، آرژانتین، آفریقای جنوبی، آفریقای مرکزی، آلبانی، آلمان، آنتیگوا و باربودا، آندورا، آنگولا، اتریش، اتیوپی، اردن، ارمنستان، اریتره، ازبکستان، اسپانیا، استرالیا، استونی، اسواتینی، اسلواکی، اسلوونی، افغانستان، اکوادور، الجزایر، السالوادور، امارات متحده عربی، اندونزی، اوکراین، اوگاندا، ایالات متحده آمریکا، ایتالیا، ایران، ایرلند، ایسلند، باربادوس، باهاما، بحرین، برزیل، برونئی، بریتانیا (انگلستان)، بلژیک، بلغارستان، بلیز، بنگلادش، بنین، بوتان، بوتسوانا، بورکینافاسو، بوروندی، بولیوی، بوسنی و هرزگوین، بلاروس، پاپوآ گینه نو، پاراگوئه، پاکستان، پالائو، پاناما، پرتغال، پرو، تاجیکستان، تانزانیا، تایلند، ترکمنستان، ترکیه، ترینیداد و توباگو، توگو، تووالو، تونس، تیمور شرقی، جامائیکا، جیبوتی، چاد، جمهوری چک، چین، دانمارک، دومینیکا، جمهوری دومینیکن، رواندا، روسیه، رومانی، زامبیا، زلاند نو (نیوزیلند)، زیمبابوه، ژاپن، سریلانکا، ساموآ، سان مارینو، سائوتومه و پرنسیپ، سنت کیتس و نویس، سنت لوسیا، سنت وینسنت و گرنادینها، سنگاپور، سنگال
مورد نمونه:
تاریخچهٔ آذربایجان (جمهوری آذربایجان):
۱) پیشاتاریخ تا دوران باستان
- در ناحیهٔ قفقاز جنوبی (جایی که امروز آذربایجان قرار دارد) از هزارههای پیش از میلاد سکونت انسانی وجود داشته است.
- در دوران باستان، بخش بزرگی از این سرزمین در قلمرو قفقاز آلبانی (Caucasian Albania) قرار میگرفت؛ دولتی/پادشاهی محلی که با "آلبانیِ بالکان" فرق دارد.
- نفوذ فرهنگی و سیاسی هخامنشیان و سپس دولتهای پساهخامنشی در این ناحیه دیده میشود. بعدها این منطقه در کشاکش قدرتهای ایرانی، رومی/بیزانسی و دولتهای محلی قفقاز قرار گرفت.
۲) گسترش مسیحیت و سپس ورود اسلام (سدههای ۴ تا ۸ میلادی)
- در قفقاز آلبانی، مسیحیت در چند سدهٔ نخست میلادی گسترش یافت و ساختارهای کلیسایی محلی شکل گرفت.
- از سدهٔ ۷ و ۸ میلادی با فتوحات عرب، اسلام بهتدریج در منطقه گسترش پیدا کرد و پیوندهای سیاسی- اقتصادی آن با جهان اسلام تقویت شد.
۳) قرون میانه: دولتهای محلی و قدرتهای ترکتبار (حدود سدهٔ ۹ تا ۱۵)
- در قرون میانه، منطقه شاهد شکلگیری و سقوط حکومتهای محلی و سلسلههای گوناگون بود و همزمان مسیر مهمی در تجارت و ارتباطات قفقاز و فلات ایران بهشمار میرفت.
- با موجهای مهاجرت و استقرار اقوام ترکزبان در چند سده، زبانها و هویتهای منطقهای دگرگون شدند و به تدریج ترکی آذری در بخشهایی غالب شد (فرآیندی چندسدهای، نه یک رویداد ناگهانی).
۴) صفویان، عثمانیها و تثبیت تشیع (سدههای ۱۶ تا ۱۸)
- از اوایل سدهٔ ۱۶، با قدرتگیری صفویان، قفقاز جنوبی (از جمله بخشهای مهمی از آذربایجان امروزی) در مدار دولت ایران قرار گرفت.
- این دوران با رقابتهای طولانی صفوی–عثمانی همراه بود و مرزها و کنترل شهرها بارها تغییر کرد.
- در همین بستر، تشیع دوازدهامامی در بسیاری از مناطق تثبیت شد (که تا امروز نیز بخش مهمی از هویت مذهبی اکثریت جمعیت آذربایجان است).
۵) خاننشینها و سپس ورود روسیه (سدهٔ ۱۸ تا اوایل ۱۹)
- پس از ضعف و فروپاشی نظم صفوی و تحولات بعدی، در قفقاز جنوبی خاننشینهای محلی شکل گرفتند (مثل باکو، گنجه، قرهباغ، شیروان و…).
- در همین زمان، روسیهٔ تزاری بهتدریج نفوذش را در قفقاز گسترش داد و جنگهای ایران و روس رخ داد.
۶) جدایی از ایران و الحاق به روسیه (اوایل سدهٔ ۱۹)
- نتیجهٔ جنگهای ایران و روس، عقد دو پیمان بسیار سرنوشتساز بود:
- گلستان (۱۸۱۳)
- ترکمانچای (۱۸۲۸)
- بر اساس این توافقها، بخش بزرگی از قفقاز جنوبی از ایران جدا و به امپراتوری روسیه ملحق شد؛ این نقطه، یک تغییر ژئوپلیتیکی تعیینکننده برای سرزمین آذربایجان امروزی بود.
۷) اواخر دورهٔ تزاری: نفت باکو و شکلگیری مدرنیته (اواخر ۱۹ تا ۱۹۱۷)
- باکو در اواخر قرن ۱۹ به یکی از مراکز بزرگ نفت جهان تبدیل شد؛ سرمایهگذاری، مهاجرت نیروی کار، و رشد شهری شتاب گرفت.
- همزمان، جنبشهای فکری، مطبوعات، آموزش نوین و جریانهای سیاسی (لیبرال، سوسیالیست، ملیگرا) در جامعه فعالتر شدند.
۸) استقلال کوتاهمدت و سپس شوروی (۱۹۱۸ تا ۱۹۹۱)
- پس از انقلاب روسیه و فروپاشی نظم تزاری، در ۱۹۱۸ کشور جمهوری دموکراتیک آذربایجان اعلام موجودیت کرد (یکی از نخستین جمهوریهای پارلمانی در جهان اسلام).
- این استقلال دوام زیادی نداشت؛ در ۱۹۲۰ ارتش سرخ وارد شد و آذربایجان به جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان تبدیل شد.
- در دورهٔ شوروی:
- صنعتیسازی و آموزش عمومی گسترش یافت.
- سیاستهای هویتی و زبانی تحت چارچوب شوروی شکل گرفت.
- مسئلهٔ قرهباغ کوهستانی (بهعنوان یک منطقهٔ خودمختار در داخل جمهوری آذربایجان شوروی) زمینهٔ تنشهای آینده را حفظ کرد.
۹) استقلال دوباره و جنگ قرهباغ (۱۹۹۱ تا دههٔ ۲۰۰۰)
- با فروپاشی شوروی، آذربایجان در ۱۹۹۱ استقلال یافت.
- خیلی زود جنگ گسترده بر سر قرهباغ و مناطق پیرامونی آن درگرفت (اوایل دههٔ ۱۹۹۰) که با آوارگی گسترده و تغییر کنترل سرزمینی همراه شد.
- ۱۹۹۴ آتشبس برقرار شد، اما مناقشه عملاً حل نشد.
۱۰) دولت معاصر، نفت و تحولات جدید (دههٔ ۲۰۰۰ تا امروز)
- اقتصاد کشور بهطور جدی به انرژی (نفت و گاز) و مسیرهای صادراتی وابسته است و پروژههای خط لوله و نقش ترانزیتی، جایگاه ژئوپلیتیکی آن را پررنگ کردهاند.
- در ۲۰۲۰ جنگ دیگری رخ داد که موجب تغییرات عمده در کنترل سرزمینی شد؛ سپس در سالهای بعد روندهای سیاسی- امنیتی پیرامون قرهباغ ادامه یافت و نقشهٔ کنترل و وضعیت انسانی/جمعیتی منطقه دستخوش تغییرات جدی شد.
در صورت بروز مشکل به آیدی mo_kia78 در روبیکا پیام دهید.
دیدگاه خود را ثبت کنید