در نوشتن این کتاب از هوش مصنوعی استفاده شده است و اسامی که در آن به کار رفته تصادفی هستند.
این کتاب شامل یک مقدمه و 8 فصل است و داستانهای گفته شده در آن به نوعی درباره تعامل هوش مصنوعی و انسان است. فصل بندی این کتاب عبارت است از:
مقدمه: اولین “سلام” را کی شنیدم؟
روایت اولین برخورد واقعی نویسنده با یک سیستم هوشمند (مثل یک چتبات قدیمی یا الگوریتم توصیهگر).
فصل اول: شبی که الگوریتم گریههایم را فهمید
داستانی از یک سیستم پشتیبانی عاطفی (مثل Woebot یا GPT). چگونه هوش مصنوعی به نویسنده کمک کرد بحران شخصی را مدیریت کند.
فصل دوم: قلم فرسایی با رباتِ شاعر
تجربه همنویسی با ابزارهای مولد متن. تقابل خلاقیت انسانی و تولید خودکار. نقدی بر “نویسندگی الگوریتمی”.
فصل سوم: دختری که با الگوریتم ازدواج کرد
یک داستان تخیلی درباره رابطه عاطفی انسان و دستیار صوتی. با تم فلسفی “آگاهی مصنوعی”.
فصل چهارم: سوگیری پنهان در استخدام من
خاطرهای واقعی از رد شدن توسط یک سیستم رزومهخوان. بررسی اخلاقی تبعیضهای الگوریتمی.
فصل پنجم: وقتی ماشین یاد داد ماشین نباشم
سفر به جنگل بدون موبایل، به توصیه یک الگوریتم مدیریت زمان. تقابل طبیعت و هوش مصنوعی.
فصل ششم: آخرین نامه به مادری که ربات بود
داستان بلند بازسازی شده خاطرات فردی با هوش مصنوعی مولد که چهره و صدای مادر فوتشده را شبیهسازی میکند.
فصل هفتم: ده سال بعد؛ چگونه از رباتهای سخنگو بیزار شدم
نگاهی نقادانه به آینده نزدیک: خستگی از تعامل با هوشهای مصنوعی، بحران اعتماد، و بازگشت به ارتباطات انسانی.
فصل هشتم: دستنوشتههای یک ابررایانه
نوشتن از زبان یک هوش مصنوعی (تولید شده توسط GPT) که خاطراتش را با نویسنده مرور میکند.
دیدگاه خود را ثبت کنید