ذهنیت انسان بدوی را تنها می توانیم- بدون واسطه- در روان کودکانه ای که هنوز در خاطرات ما به زندگی خود ادامه می دهد، تجربه کنیم. فروید ویژگی های این روان را- به دقت کافی- به صورت جنسیت کودکانه در تصور می آورد، چه، بعدها از همین مرحله ی ابتدایی و « جوانه ای»، حیات جنسی بالغ انسان به وجود می آید. اما فروید همه گونه ویژگی های ذهنی دیگر را نیز از این حالت جوانه ای کودکانه استنباط و استخراج می کند، به طوری که کم کم چنین به نظر می آید که گویا خود ذهن از یک مرحله ی جنسی مقدماتی برآمده است، و در نتیجه چیزی جز یک شاخه ی نورس از جنسیت نیست.
دیدگاه خود را ثبت کنید