خانوادۀ غزنویان که نزدیک به دو و نیم سده بر بخش بزرگی از سرزمینهای شرقی فرمانروایی داشــتند، با به تخت نشستن سبکتگین، در دنیای قدرت و سیاست اظهار وجود میکنند. آنان با وجود این که بر ایران،توران، عراق عجم، سند و هند حکم می راندند، خویش را شاه ایران میخواندند، نه شاه هندوســتانی که به شــبه قاره معروف است، نه شــاه توران و یا عراق. آنان دلبستگی عجیبی به خاک ایران، زبان، فرهنگ و تمدن ایرانی داشتند.
در زمان آنــان غزنین به عنوان پایتخت ایران برگزیده شــده و از آنجا بر تمامی ممالک یادشــده حکومت میرفت. در زمان غزنویان، غزنه نه تنها پایتخت سیاســی، بل پایتخــت فرهنگی ایران نیز بود. دانشــمندان، اهل فضل و هنر و شاعران از گوشه و کنار این مرز و بوم به دلیل لطف و نوازش غزنویان بر این طایفه، راهی پایتخت میشــدند و مورد عنایت پادشــاهان غزنوی قرار میگرفتند. تا جایی که ما در دوران ایشان با بهترینهای روزگار طرفیم، چه در عرصۀ شعر و ادبیات، چه در عرصۀ دانش و هنر .
گذشته از عشق ورزیدن و پرداختن غزنویان به ادبیات، هنر و دانش، ما با بنا نهادن تشــکیلات دولتی در زمان آنان به شیوۀ ایران باستان مواجه هستیم که البته این مهم را از خداوندان خویش ( سامانیان ) به ارث بردند.
عناوین کلی کتاب ” غزنویان : ترک منش یا پارسی گرا ؟ ” به قرار زیر می باشد :
مقدمه
۱ – برافتادن سامانیان و برآمدن غزنویان
۲ – زادگاه و نژاد غزنویان
۳ – پیشینه ترک پنداری غزنویان
۴ – ترک ستیزی غزنویان
۵ – ایران گرایی غزنویان
۶ – غزنویان و رسوم شاهان ایران باستان
۷ – پارسی گرایی غزنویان
۸ – دانش دوستی و ادب پروری
۹ – چرا ایرانیان کنونی غزنویان را بد می بینند ؟
۱۰ – میانه سلطان محمود و فردوسی
۱۱ – وزیران و دبیران فارسی زبان غزنویان
نويسنده / مترجم : سیدنور تهماسبی خراسانی
نوع فايل : pdf
حجم کتاب : 4.5 مگابایت
تعداد صفحه : 532
دیدگاه خود را ثبت کنید