پروژه مسکونی یا کلونی مورچه‌ها

نمونه‌های مشهور و معلوم این‌گونه پروژه‌ها، طرح‌های مسکن مهر در شهرهای جدید پرند و پردیس است که حتی عمر دولت یازدهم هم کفاف نداد تا تکمیل و تحویل خریداران شوند. اما همه پروژه‌ها به شهرت مسکن مهر در شهرهای جدید نیستند. این‌بار تعدادی از خوانندگان و مخاطبان، با ارسال نامه‌یی، از پروژه‌یی در جنوب تهران گفته‌اند و سازنده‌یی که نه تنها به تعهداتش در زمینه ساخت و تحویل به موقع واحدها عمل نکرده که بار وام‌های دریافتی و جریمه تاخیر و دیرکرد آنها را هم به دوش خریداران منتقل کرده است؛ به نحوی که هر خریدار حدود ۴۰میلیون تومان باید بیش از قیمت اولیه پرداخت کند و این مبلغ چون جریمه بانک است همین الان هم روز به روز در حال افزایش است! آن هم برای واحدهایی که هنوز تکمیل و تحویل نشده‌اند! طبیعتا امکان درج پاسخ یا توضیح همه افرادی که به نحوی به این پروژه مسکونی مرتبط یا مطلع هستند باز است و مورد استقبال قرار می‌گیرد.

۲۲۷۷واحد بدون امکانات

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از تعادل ، در سال ۱۳۸۸ پروژه مسکونی یاد شده واقع در جنوب غربی تهران، آغاز شد. ساخت این پروژه مسکونی بر اساس قراردادی بود که بین تعاونی مسکن شهرداری منطقه ۱۹ تهران و یک سازنده از بخش خصوصی منعقد شد. مالک زمین اداره اوقاف است که با شرایط خاصی آن را به تعاونی مسکن منطقه ۱۹ واگذار کرده است و این تعاونی، مسائل مربوط به تراکم و سایر مسائل شهری را با سازنده حل و فصل کرده و مقرر می‌شود هزینه زمین و تراکم و مسائل شهری را شهرداری بپردازد و هزینه ساخت را هم سازنده متقبل شود و واحدهای ساخته شده به تساوی بین شهرداری و سازنده تقسیم شوند.

پس از آن و بعد از طی مراحلی، شرکت اتوبوسرانی تهران برای خانه‌دار کردن پرسنل خود قراردادی با سازنده منعقد کرده و ۱۰۲۶ واحد از سهم سازنده را از وی می‌خرید.

در آن زمان- سال ۱۳۸۸- قرار بود سازنده برای هر واحد مسکونی این پروژه مبلغ ۱۴میلیون تومان وام ساخت مسکن بگیرد، ولی چون این پروژه انبوه‌سازی و خریداران واحدها از قشر کم درآمد بودند، با دولت نامه‌نگاری کردند و اداره کل راه و شهرسازی استان تهران قبول کرد که به این پروژه وام مسکن مهر تعلق بگیرد و در نتیجه قرارداد با بانک عامل، که بانک مسکن بود بر مبنای ۲۰میلیون تومان وام مسکن مهر برای هر واحد منعقد شد.

در همان سال هم قرارداد بین سازنده و خریداران منعقد شد و مدت ساخت واحدها ۲۱ماهه قید و موعد تحویل ۳۰ شهریور سال ۱۳۹۰ تعیین شد. یعنی سازنده متعهد شد که واحدها را تا آخرین روز شهریور سال ۹۰ به شکل کامل بسازد و کلید را سر موعد قرارداد تحویل دهد.

همین طور در مفاد قرارداد ذکر شد که اگر واحد مسکونی تحویل خریدار نشده باشد، هرگونه جرایم، اضافه وام، سود وام، سود مشارکتی و هر مبلغی که به این رقم ۲۰میلیون تومان اضافه شود، به عهده خود سازنده است.

اما پس از شروع کار، سازنده قانونا خریداران را دور می‌زند و تقاضای وام مشارکتی می‌دهد و تحت عنوان مشارکت، وام‌ها را تمدید می‌کند تا مشمول تاخیر و دیرکرد نشوند. از طرف دیگر به عنوان انبوه‌ساز، از دولت برای اداره پروژه‌های مختلف ساخت و ساز، تقاضای ۶۰میلیارد تومان وام می‌کند که مورد موافقت قرار می‌گیرد و به هر واحد مسکونی پروژه یاد شده، ۱۰میلیون تومان وام تعلق می‌گیرد که ۵ میلیون آن همان زمان به حساب ایشان واریز می‌شود.

اما چون سازنده به وعده خود عمل نکرده و از آخرین مهلت تحویل واحدها که شهریور سال ۹۰ بوده تا الان بیشتر از ۵سال گذشته، خریداران آن واحدها به مدیرکل وقت راه و شهرسازی استان تهران نامه نوشتند و مشکل خود را مطرح کردند و بنا به دستور ایشان، بانک مسکن ۵میلیون تومان باقی مانده هر واحد را که هنوز تحویل نشده بود در حساب بانکی سازنده بلوکه کرد.

الان بعد از گذشت ۵سال و چند ماه از موعد تحویل واحد، وقتی خریداران محاسبه می‌کنند، می‌بینند که باید این مبالغ را بپردازند: ۲۰میلیون وام مسکن مهر و ۸میلیون سود مشارکت آن؛ ۱۰میلیون وام مشارکت و ۲٫۵میلیون بابت سود مشارکت آن و ۵میلیون هم بابت وامی که جداگانه دریافت شده است. یعنی باید حدود ۴۵ تا ۵۰میلیون تومان به اضافه هزینه‌های جریمه و دیرکرد و تاخیر بانک بپردازند. اگر به این مبلغ، آورده خود خریدار را هم اضافه کنیم هر واحد حدود ۱۴۰ تا ۱۵۰میلیون تومان برای خریدار تمام می‌شود آن هم بابت خانه‌یی که الان در همان منطقه ۱۰۰میلیون تومان هم قیمت نمی‌خورد و مشتری ندارد.

اما این همه مشکلات خریداران نیست. ناگفته نماند که بسیاری از فضای مشاعات در ساختمان‌ها تخصیص داده نشده و در جاهایی که قرار بوده فضای سبز و پارکینگ عمومی برای مجتمع‌های تجاری احداث بشود، حدود ۸۰، ۲۴۰ و ۱۵۰ واحد مسکونی خلاف ساخته شده است که متراژ آنها چیزی حدود ۴۰هزار مترمربع است.

ابتدای امر، قرار بود حدود ۸۰۰ واحد در زمینی که از اوقاف گرفتند بسازند، بعد آن را به هزار و ۲۰۰ واحد تبدیل کردند و بعد با این همه واحد مسکونی که خلاف ساخته شده، تعداد واحدهای مسکونی را به ۱۷۷۷ واحد رساندند! و بیش از ۵۰۰ واحد تجاری هم ساخته‌اند! یعنی در خانه‌ها بغل در مغازه‌ها باز می‌شود و اگر یکی دو مشتری جلو مغازه ایستاده باشند، نمی‌توان از در واحدها وارد شد!

از ۱۷۷۷واحد، حدود ۶۱۵ واحد تحویل و خانوارها در آنها ساکن شده‌اند ولی هنوز از گاز شهری برخوردار نیستند، آسانسور ندارند و ۸طبقه را بدون آسانسور بالا و پایین می‌روند، روشنایی معابر و فضای سبز هم ندارند. حتی حدود ۱۰واحد مسکونی را واگذار کرده بودند که در این سرمای زمستان، نه گاز داشتند و نه برق! البته با شکایت و فشار دولت و دستگاه قضایی و شهرداری، سازنده مجبور شد مبلغی را بپردازد و گاز شهری آن واحدها را وصل کند.

محله‌یی را تصور کنید که ۱۷۷۷واحد مسکونی و بیش از ۵۰۰واحد تجاری دارد ولی یک واحد دستشویی عمومی و یک واحد پارکینگ هم در آن تاسیس نشده و فضای فرهنگی مثل مسجد و حسینیه و فضای آموزشی به هیچ عنوان ندارد! زندگی در چنین منطقه‌یی چه حالتی می‌تواند داشته باشد؟ در صورتی که همه اینها در نقشه‌های ساخت در نظر گرفته شده بود ولی سازنده تمام بخش‌های خدمات عمومی را کنسل کرده و به جای آنها ساختمان تجاری و مسکونی ساخته است.

سازنده این پروژه مسکونی اگر چه ممنوع الخروج شده است، ولی همچنان آزاد است و به فعالیت‌هایش ادامه می‌دهد. تمام مستندات این گفته‌ها و نقشه‌های پروژه‌ها موجود است.

اولین دیدگاه را ثبت کنید

پاسخ جدیدی بنویسید

فاپول
بازیابی رمز