سایه ریسک ۱۰ میلیارد دلاری بر تهران

بر این اساس این پرسش وجود دارد که در برابر تهدید خطر کوتاه‌مدت اقتصاد کشورهای جهان چه نوع پوشش‌ها و تامین‌ها و امکاناتی برای مقابله با آنها براساس محاسبه شاخص ریسک جهانی کمبریج، شهر تهران به عنوان ششمین شهر پر خطر جهان از نظر میزان ریسک کوتاه‌مدت با خطر تبدیل ۶٫۹‌ درصد تولید ناخالص و ارزش‌افزوده اقتصادی با خسارت مواجه است و این موضوع به معنای ریسک و خطر بیش از ۱۰٫۶میلیارد دلار در تهران است که می‌تواند تولید و ارزش‌افزوده را به ریسک و خطر و خسارت تبدیل کند. به عبارت دیگر درحالی که متوسط تبدیل تولید ناخالص به خسارت در جهان ۱٫۵‌درصد است اما این رقم در تهران نزدیک به ۷‌درصد و ۵٫۵ واحد بیش از متوسط جهانی است یا بهتر بگوییم نزدیک به ۵ برابر متوسط جهانی است.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از تعادل ، در عین حال تهران از رقم اندک پوشش‌های بیمه‌یی، آتش‌سوزی، حوادث، عمر و… برخوردار است. در سایر شهرهای ایران نیز این نوع برآوردها و پیش‌بینی‌ها باید انجام شود تا با حمایت و مشارکت مردم و دولت تا حدی بتوان از تبدیل ارزش‌افزوده و تولید اقتصاد به خطر و خسارت جلوگیری کرد.

همچنین با توجه به قرار گرفتن ایران در منطقه دارای ریسک قابل توجه همچنین شرایط اقتصاد ایران لازم است که جهت پوشش بخشی از این ریسک‌ها، تامین منابع مالی و بانکی، پوشش بیمه‌یی، مقابله با بحران‌ها و… در دستور کار قرار گیرد به خصوص در شهرهای پر ریسک مانند تهران که جزو شهرهای با ریسک بالای جهان محسوب می‌شود باید علاوه بر پوشش‌های بیمه‌یی آتش‌سوزی و… موضوع اصلاح بافت هندسی شهر، تراکم جمعیت، اصلاح ساختار شهری و اقتصادی و اجتماعی، آب و فاضلاب، جاده‌ها، ساختمان‌ها، ادارات و… مورد توجه باشد.

تبدیل ۱٫۵‌ درصد تولید ناخالص به خسارت

ارزیابی شاخص ریسک جهانی کمبریج برای ۳۰۰شهر عمده جهان و نیز ریسک انتظاری برای ۲۲نوع مختلف شوک اقتصادی نشان می‌دهد که حدود ۱٫۴۸‌درصد از تولید ناخالص داخلی سالانه در جهان تحت تاثیر ریسک‌های مختلف از بین خواهد رفت یعنی کشورها برای پوشش خسارت به میزان ۱٫۵‌درصد تولید ناخالص داخلی خود باید آمادگی داشته باشند و این موضوع نیازمند پوشش بیمه‌یی و تقویت ستادهای مقابله با بحران و شوک‌های اقتصادی و طبیعی است.

به گزارش اشیا اینشورنس ریویو، مرکز مطالعات ریسک کمبریج اعلام کرد: انتظار می‌رود، تولید ناخالص اسمی جهان در سال۲۰۱۷ به ۷۷٫۷هزار میلیارد دلار برسد که با توجه به شاخص ریسک جهانی ۱٫۵درصدی به معنی احتمال ایجاد خسارتی حدود ۱۱۷۰میلیارد دلار در سال جاری میلادی است.

بر این اساس، شهرها و کشورهایی که در معرض ریسک بیشتر هستند باید برای سال‌های پیش رو پیش‌بینی‌های لازم را داشته باشند. ازجمله در کشور ما برخی شهرها مانند تهران از ریسک بیشتری برخوردار بوده و باید پیش‌بینی‌های لازم در این زمینه را داشته باشند. پوشش‌های بیمه‌یی ازجمله آتش‌سوزی، حوادث، مقابله با مشکلات گاز، زلزله، آب، فاضلاب و… همچنین بهبود بافت هندسی، اصلاح معابر، ساماندهی آب و فاضلاب، تردد خودروها، پارک خودروها در معابر و… باید در دستور کار قرار گیرد تا از ریسک و خسارت‌های بیشتر جلوگیری شود.

برخی از عوامل ریسک که پیش‌بینی می‌شود بر خسارت‌ها در سال ۲۰۱۷ بیفزاید، عبارتند از: اقتصاد جهانی که درحال رشد بوده و در نتیجه با خطر بیشتری مواجه خواهد بود، اقتصادهای نوظهور به نسبت ریسک بیشتری تجربه خواهند کرد، ریسک‌های ژئوپلیتیک درحال افزایش است، ریسک‌های فناوری درحال گسترش است، ریسک‌های سایبری و توفان‌های خورشیدی تهدید‌های جدی هستند. تغییرات آب و هوایی نیز باعث افزایش ریسک توفان و سیل خواهد بود همچنین ریسک شبکه‌های تجاری بیشتر به هم وابسته خواهند بود.

ریسک ۳۰۰میلیارد دلاری برای ۳۰ شهر جهان

برآورد ریسک و خطر کوتاه‌مدت برای ۳۰ شهربزرگ جهان در سال ۲۰۱۷ نشان می‌دهد که این شهرهای بزرگ که از کشورهای شرق آسیا، تا تهران و شهرهای اروپایی مانند لندن و پاریس و شهرهای امریکا مانند نیویورک و لس آنجلس را تشکیل می‌دهد با خطر ۳۰۰میلیارد دلار ریسک کوتاه‌مدت مواجه هستند.

وضعیت رشد ریسک و ضرورت پوشش‌های بیمه‌یی و پیشگیری از خطرات در شهرهای بزرگ جهان نشان می‌دهد که تایپه و توکیو بیش از سایر شهرها درمعرض ریسک‌های کوتاه‌مدت در سال ۲۰۱۷ هستند و رقم ریسک آنها حدود ۲۰٫۵میلیارد دلار پیش‌بینی شده است. رشد ریسک این شهرها نشان می‌دهد که خطر تبدیل تولید ناخالص در خطر در توکیو بیش از ۲۴درصد و در تایپه ۰٫۴‌درصد است. یعنی ۲۴‌درصد تولید و ارزش افزوده اقتصادی در توکیو درمعرض خطر پیش‌بینی شده است.

در رتبه‌های بعد سئول، مانیل و استانبول قرار دارند که رقم ریسک کوتاه‌مدت آنها معادل ۱۲ تا ۱۴میلیارد دلار برآورد شده است. استانبول در شرایطی است که ۱۹٫۵‌درصد تولید ناخالص آن درمعرض خطر است و در سال ۲۰۱۷ بیشترین خطر تبدیل تولید و دارایی‌ها و اقتصاد به ریسک و خطر را به خود اختصاص داده است.

ریسک کوتاه‌مدت ۱۰٫۶۶ میلیارد دلاری تهران

شهر تهران در رتبه ششم ۳۰ شهر پرریسک جهان با جمعیت بیش از ۱۰میلیون نفر در سال ۲۰۱۷ با پیش‌بینی رقم ۱۰٫۶۶میلیارد دلار ریسک کوتاه‌مدت مواجه است و تقریبا معادل ۶٫۹‌درصد و نزدیک به ۷‌درصد تولید ناخالص و ارزش افزوده حاصل از فعالیت‌های اقتصادی در تهران درمعرض تبدیل به خطر و ریسک است. بر این اساس رقم ۱۰میلیارد دلاری ریسک کوتاه‌مدت به معنای آن است که پدیده‌هایی مانند ساختمان پلاسکو که بیش از ۱۵۰۰میلیارد تومان خسارت وارد کرد، می‌تواند لطمات بزرگی به اقتصاد و شهر تهران وارد کند.

این موضوع باعث شده که تهران در رتبه ششم شهرهای بزرگ و پرریسک جهان قرار گیرد که به‌خاطر جمعیت بیش از ۱۰میلیون نفر، سهم ۷۰درصدی تهران در گردش مالی و تسهیلات و سپرده‌های بانکی ایران، نقش عمده در توزیع کالا و خدمات، سهم بالا در بودجه جاری کشور، دارا بودن بیش از یک‌هفتم جمعیت کشور و… می‌تواند این خطرات را به اقتصاد سایر نقاط کشور نیز منتقل کند. بعد از تهران، شهرهای اوزاکا، مومبئی، نیویورک، دهلی، شانگهای، لس‌آنجلس، لیما و هنگ‌کنگ، با ارقام بین ۸ تا ۱۰میلیارد دلار درمعرض خطرات کوتاه‌مدت هستند.

در رتبه‌های ۱۵ تا ۲۷ شهرهای پرریسک جهان نیز بوئنس‌آیرس، مسکو، سائوپائولو، مکزیکوسیتی، کویت، خارطوم، بغداد، کراچی، جاکارتا، بیجینگ، لندن، پاریس و تیان‌جین قرار دارند که ارقام ریسک کوتاه‌مدت آنها در سال ۲۰۱۷ بین ۵ تا ۸میلیارد دلار است. سه شهر تل‌آویو، گوانگ‌ژو و چنجتو نیز در رتبه ۲۸ تا ۳۰ با ارقام ۴ تا ۵میلیارد دلار ریسک کوتاه‌مدت سال ۲۰۱۷ هستند.

سناریوهای یک‌هزار میلیاردی

همچنین، این شاخص به شناسایی سناریوهای حوادث ممکن اما غیرمحتمل پرداخته که ممکن است هزار میلیارد دلار خسارت به بار آورد. این خسارت‌ها به بازارهای بورس و بانک‌ها و بیمه‌ها نیز منتقل شده و سبب اثرگذاری سیستمی گسترده‌تری خواهد شد که زنجیره‌ها و بخش‌های مختلف را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد.

برخی از این سناریوها عبارتند از:

جنگ در شبه‌ جزیره کره، زلزله ۸ ریشتری و سونامی در توکیو، حملات سایبری موفق به زیرساخت‌های حیاتی، آفت در مزارع کشت برنج آسیا و توفان خورشیدی در جهان که در کنار سایر ریسک‌های مربوط به هر منطقه، می‌تواند جهان و اقتصاد جهانی را تهدید کند.

ریسک‌های کاهنده

همچنین در این گزارش آمده است که در وضعیتی بسیار مطلوب، دیگر انواع تهدید‌ها در حال کاهش است؛ ریسک بیماری‌های همه‌گیر و بحران بانکی فراگیر کاهش یافته و انتظار می‌رود ریسک جدایی‌طلبی سیاسی و تندروی‌های گروهی و منطقه‌یی نیز کمتر باشد. حوادث طبیعی فاجعه‌بار و حوادث ناشی از تغییرات آب و هوایی با تناوب تاریخی خواهد داشت.

اما ریسک‌های جدیدی مانند قوانین جدید کشورها، خروج از اتحادیه‌های منطقه‌یی اروپا و امریکا و اقیانوس آرام، موضوع لغو ویزاها و مهاجرت نیروی انسانی و تنش در روابط کشورها مسائل تازه‌یی است که در حال حاضر نگرانی نسبت به آثار اقتصادی آنها را افزایش داده و می‌تواند میزان ریسک را در برخی مسائل افزایش داده و در برخی مسائل دیگر کاهش دهد.

سنجشی از چگونگی تولید اقتصادی در ۳۱۱شهر عمده جهان، (GDP@Risk) شاخص از ریسک جهانی را ارائه می‌دهد که تحت ۲۲فقره تهدید در ۵سطح مختلف قرار می‌گیرند و برای کمک به توجیه هزینه-فایده برای قدرت انعطافی بیشتر در مواجه شدن با ریسک‌ها باید مورد توجه قرار گیرد.

مرکز مطالعات ریسک کمبریج، از طریق پژوهش‌های گسترده در زمینه شوک‌های مهلک به جامعه و اقتصاد طی هزار سال گذشته، این تهدید‌ها را به‌عنوان عمده‌ترین ریسک‌ها برای اقتصاد جهانی معرفی کرده است. ریسک در عرصه‌های مختلف اقتصادی و مالی به معنای ایجاد شرایطی در اقتصاد یک کشور است که موجب زیان‌دهی عمده فعالیت‌های اقتصادی در داخل آن کشور می‌شود. ریسک اقتصادی یکی از انواع ریسک‌هایی است که اقتصاد هر کشوری را تهدید می‌کند. از انواع ریسک‌های اقتصادی می‌توان به ریسک اعتباری، ریسک مالی و بانکی، ریسک تورمی، ریسک سیاست پولی، ریسک سیستماتیک یا ریسک بازاری اشاره کرد. ریسک اقتصادی بر اثر عوامل متعددی به وجود می‌آید که ازجمله این عوامل می‌توان به تغییر در عوامل زیرساختی کلیدی ازقبیل: سیاست‌های مالی، سیاست‌های پولی، سیاست‌های بین‌المللی، تغییر و ایجاد ثروت یا تغییر مشخص در مزایای مقایسه‌یی کشور ازجمله تخلیه منابع طبیعی آن کشور، کاهش رشد صنعت خطرهای سیستم‌های مالی، امنیت مواد غذایی، زنجیره عرضه و نقش انرژی و… اشاره کرد.

این خطرات غیرقابل حذف هستند اما می‌توان با درک بهتری نسبت به خطرهای اقتصادی در این حوزه‌ها مدیریت بهتری برای کاهش صدمات اقتصادی برنامه‌ریزی کرد.

اولین دیدگاه را ثبت کنید

پاسخ جدیدی بنویسید

فاپول
بازیابی رمز