ایا تا به حال به تاثیرات تکنولوژی بر روی زندگی خود فکر کرده اید؟

آیا تکنولوژی ما را تغییر داده ؟ اندیشه ی ما ، احساسات ما و رویاهای ما چه فرقی با نیاکانمان دارند ؟

آیا این حجم وسیع اطلاعات پخش شده در وب و فناوری های پویای دیگر اثری بر تجربه های زیستی ما گذاشته ؟

پاسخ به این سوالات سخت است ، خصوصن وقتی بیاندیشیم که آیا این دگرگونی حافظه ی ما ، تمرکز ما و حتی خوابیدن ما به نفعمان بوده یا خیر ؟

پیامدهای پیشرفت تکنولوژی برای مغز مثبت بوده یا منفی؟
پیامدهای پیشرفت تکنولوژی برای مغز مثبت بوده یا منفی؟

به بار عده ای همه ی این دنیای فن زده ی پیرامونمان به ما یادداده که ذهنمنان را بهتر سازماندهی کنیم و حتی عمیق تر بیاندیشم . از طرفی عده ای دیگر معتقدند که ما نامتمرکز شده ایم و وقتی دست تنها و بدون یاورهای فن آورانه مان باشیم ، ناخلاق و بی صبر می شویم.

مطالعات بسیار بر روی تاثیر فناوری های نوپا بر عملکرد مغز ما انجام شده تا هر روز گامی دیگر به درک پاسخ پرسش هایمان در این رابطه نزدیک تر بشویم . با ما باشید تا فهرستی از بهبود ها یا کمبود های متاخر مغز مان بر اساس یافته های نوین را رصد کنیم.

رویاهایمان رنگی شده اند

عکس گل رز زیبا

شاید جالب باشد که بدانید نسل سالخورده ای که در کنار تلویزیون های سیاه و سفید بزرگ شده اند ، تقریبن همیشه رویاهای سیاه و سفید می بینند . از طرفی نسل امروزی تر که در عصر تکنولوژی رشد یافتند ، اکثرن در خواب هایشان رویاهای رنگی می بینند .

این یافته ها در سال ۲۰۰۸ توسط دانشگاه «داندی» اسکاتلند مورد اشاره قرار گرفت و حتی در مطالعات بعدی «انجمن روانشناسی آمریکا» بار دیگر تایید شد.

ما دچار ترس از دست دادنیم

سندرم FOMO یا ترس از دست دادن به دیده ی «نیویورک تایمز» تعریفی این چنین دارد : «ترکیبی از دلواپسی ، بی کفایتی و بیش حساسی است که هنگام مطالعه ی سرسری شبکه های اجتماعی می تواند عود کند»

پیامدهای پیشرفت تکنولوژی برای مغز مثبت بوده یا منفی؟
پیامدهای پیشرفت تکنولوژی برای مغز مثبت بوده یا منفی؟

نسل های قبل از فیس بوک و اینستاگرام ، آخر هفته های آرامی داشتند . گپ دلنشین با خانواده ، خواندن کتاب یا چیزهای دیگر از این قبیل موجب غم یا عذاب وجدان نمی شدند . اما نسل امروز به سبب وابستگی به شبکه های اجتماعی احساسات مرکبی دارد . خرواری از عکس های و ویدئو های دوستانتان که هر کدام مشغول یک تفریح متفاوت هستند ، تعریف سردرگمی از سرگرمی را به ما باورانده . صدایی دائم در ذهنمان تکرار می شود که « نکنه که باید یه کار دیگه انجام بدم؟»

ما قضاوت خودمان درباره ی خوشی را از دست داده ایم و گمگشته تر از همیشه مشغول رصد لذت های دوستانمانیم. در پژوهشی در همین راستا ثابت شد که نگاه کردن به عکس های اینستاگرام یا پینترست دیگران از غذاهایی که می خوردند ، طعم غذایی که می خورید را عوض می کند .

و سندرم توهم لرزش موبایل

ما نسبت به گوشی های همراهمان زیادی حساس شده ایم . در این حد که وقتی نمی لرزند هم لرزششان را احساس می کنیم . مطالعه ی نشریه ی «رایانه و رفتارهای انسانی» در سال ۲۰۱۲ نشان داد که ۸۹ درصد از جامعه ی ۲۹۰ نفری مورد مطالعه ، توهم لرش را گزارش کرده اند . این توهم که حداقل هفته ای یکی دو مرتبه گریبان گیرمان می شود در مطالعه ی دیگری که بر روی کارکنان بیمارستان انجام شد هم تایید شده .

به باور بعضی از محققین مغز ما در تفسیر چیزهایی مثل احساس خارش دچار لغزش می شود و توهم لرزیدن گوشی همراهمان را القا می کند . یعنی چیزی در مغز ما هست که عامل به کار افتادنش نسبت به همین چندسال پیش متفاوت شده .

با این که این سندرم موجب آزار کسی نشده و به عنوان یک مشکل روان شناسی مورد اشاره نیست ولی همچنان عجیب بودن این قضیه کتمان نکردنی و کنجکاوی برانگیز است.

ما نمی توانیم بخوابیم

ما موجودات فن آوری پرست! وقتی خمار خواب می شویم هم لپتاب های درخشانمان را کنار تخت داریم . یا وب گردی می کنیم ، یا آخرین اپیزود سریال مورد علاقه مان در حال پخش است و شاید در بهترین حالت یک کتاب الکترونیکی بخوانیم . اما باید دانست که تمام این لذت های آخر شبی الگوی خواب ما را به هم می ریزد .

پیامدهای پیشرفت تکنولوژی برای مغز مثبت بوده یا منفی؟پیامدهای پیشرفت تکنولوژی برای مغز مثبت بوده یا منفی؟
پیامدهای پیشرفت تکنولوژی برای مغز مثبت بوده یا منفی؟

دانشمندان بر این باورند که احتمالن نور صفحه های درخشان لپ تاب ها ، تبلت ها و گوشی های هوشمندمان ، نورسنج درونیمان را گمراه و برنامه ی طبیعی هورمون های مسبب خواب را قطع می کند. خیره شدن به نورهای مصنوعی این چنین مغزمان را به این باور می رساند که هنوز روز است و بر ساعت درونی بدنمان موثر می شود. علی الخصوص نور آبی این صفحه ها موجب حساسیت چشمهای ما می شود و در نهایت فرآیند خوابمان را مشکل تر می کند . تمام موارد اشاره شده برای کسانی که قبلن به نحوی با بی خوابی درگیر بودند ، عواقب پر رنگ تری خواهد داشت .

نه حافظه و نه تمرکز ما تعریفی ندارد

در گذشته ی دور دور دور، یادگیری با تکرار یک امتیاز محسوب می شد. در واقع انتظار می رفت که فراگیران بتوانند سراسر یک کتاب را از بر بخوانند . ولی در دنیای «گوگل-شاد» ما که هر مقدار اطلاعاتی که بخواهیم با اشاره ی انگشت پیدا می شود ، قرار نیست که کسی مزاحم پاراگرافهای کتابها بشود . چرا پایتخت موزامبیک را حفظ کنیم وقتی که فقط کافی است مودب و آرام از «سیری» بپرسیم.

در سال ۲۰۰۷ مطالعه ی جامعی بر روی نمونه ای ۳۰۰۰ نفره از مردم انجام شد که نشان داد پاسخ دهنده های جوان تر اطلاعات شخصی ای از قبیل تاریخ تولد نزدیکان و حتی شماره ی تلفن همراه خودشان را کمتر به یاد دارند . مظالعات مشابه دیگری ضعف پیش رونده ای در توانایی های ساده ی ریاضی را نشان می دهند و به مردمی اشاره می کنند که بدون کمک GPS در خیابان های شهرهای خودشان گم می شوند .

علاوه بر این مشاهده شده که شبکه های اجتماعی و اینترنت دوره های تمرکز ما را کاهش داده اند . ساکنین دنیای دیجیتال مهارت مطالعه در بازه های طولانی تر را از دست داده اند و از خطوط اکثر نوشته ها سرسری گذر می کنند . این مشکلات قطعن بر روی نسل جوان در حال رشد تاثیر خواهد گذاشت و مانع توسعه ی توانایی تمرکزشان می شود .

اولین دیدگاه را ثبت کنید

پاسخ جدیدی بنویسید

فاپول
بازیابی رمز